अक्टोपसका तीन मुटु हुन्छन्, र पौडँदा एउटा बन्द हुन्छ
दुई मुटुले गिल्सलाई खुवाउँछन्, एउटाले शरीरलाई, र पौडाइका बेला त्यो मुख्य मुटु रोकिन्छ। नीलो रगतले थप पम्प किन चाहिन्छ भन्ने बुझाउँछ।
मुख्य बुँदाहरू
- अक्टोपस तीनवटा मुटुले चल्छ, र जनावर पौडन थालेपछि तीमध्ये एउटा मुटु धड्कन बन्द हुन्छ।
- यसको रगत नीलो हुन्छ। दुवै कुरा बनावटी सुनिन्छन्। तर दुवै अक्टोपसको आधारभूत जीवविज्ञान हुन्, जसलाई यी जनावरसँग हरेक दिन काम गर्ने समुद्री अनुसन्धानकर्ता र एक्वेरियमहरूले पुष्टि गरेका छन्।
- दुईवटा मुटु गिल्सको फेदमा हुन्छन्। तिनको एउटै काम हो, रगतलाई गिल्सबाट धकेल्नु, जहाँ रगतले कार्बन डाइअक्साइड छोड्छ र पानीबाट अक्सिजन लिन्छ।
अक्टोपस तीनवटा मुटुले चल्छ, र जनावर पौडन थालेपछि तीमध्ये एउटा मुटु धड्कन बन्द हुन्छ। यसको रगत नीलो हुन्छ। दुवै कुरा बनावटी सुनिन्छन्। तर दुवै अक्टोपसको आधारभूत जीवविज्ञान हुन्, जसलाई यी जनावरसँग हरेक दिन काम गर्ने समुद्री अनुसन्धानकर्ता र एक्वेरियमहरूले पुष्टि गरेका छन्।
गिल्सका लागि दुई मुटु, शरीरका लागि एउटा
दुईवटा मुटु गिल्सको फेदमा हुन्छन्। तिनको एउटै काम हो, रगतलाई गिल्सबाट धकेल्नु, जहाँ रगतले कार्बन डाइअक्साइड छोड्छ र पानीबाट अक्सिजन लिन्छ।
तेस्रो मुटु, जसलाई सिस्टेमिक मुटु भनिन्छ, त्यो अक्सिजनयुक्त रगत लिएर बाँकी शरीरमा पम्प गर्छ: पाखुरा, पेट, छाला, मस्तिष्क। यही विभाजनले अक्टोपसलाई हाम्रोभन्दा धेरै फरक रगत प्रणालीबाट ठूलो र सक्रिय शरीर चलाउन दिन्छ।
रगत किन नीलो हुन्छ
मानिसको रगत रातो हुन्छ किनभने त्यसले अक्सिजन हेमोग्लोबिनमा बोक्छ, जुन फलाम वरिपरि बनेको प्रोटिन हो। अक्टोपसको रगतले अक्सिजन हेमोसायनिनमा बोक्छ, जुन तामा वरिपरि बनेको प्रोटिन हो। हेमोसायनिनले अक्सिजन समातेपछि त्यो नीलो हुन्छ।
तामामा आधारित रगत चिसो र कम अक्सिजन भएको पानीमा राम्रोसँग काम गर्छ, जुन समुद्रको पिँधमा बस्ने जनावरका लागि उपयुक्त छ। यसको मूल्य पनि छ, हेमोसायनिनले हेमोग्लोबिनभन्दा कम दक्षतामा अक्सिजन सार्छ। बाक्लो र पम्प गर्न गाह्रो रगत नै अक्टोपसलाई थप मुटु चाहिनुको एउटा कारण हो। गिल्सका दुई मुटुले बुस्टरको काम गर्छन् र गिल्सका मसिना नलीहरूबाट रगत जानुपर्ने ठाउँमा चाप कायम राख्छन्।
पौडँदा बन्द हुने मुटु
अनौठो कुरा यही हो। अक्टोपसले जेट प्रपल्सनबाट पौडँदा, शरीरबाट पानी बाहिर धकेलेर आफूलाई पछाडि ठेल्दा, सिस्टेमिक मुटु धड्कन बन्द हुन्छ। पौडाइ चलुञ्जेल शरीरमा रगतको प्रवाह घट्छ।
यो यात्रा गर्ने महँगो तरिका हो। जेटले हिँड्ने अक्टोपस छिट्टै थाक्छ, किनभने उसका मांसपेशी र अंगहरू रोकिएको पम्पमा चलिरहेका हुन्छन्। अनुसन्धानकर्ताहरूले अक्टोपसले घिस्रन मन पराउनुको कारण यही भएको बताउँछन्। एक्वेरियममा हेर्नुहोस्, यो प्रायः पाखुराले समुद्रको पिँधमा बिस्तारै हिँड्छ, र जेटलाई छिटो भाग्नका लागि मात्र राख्छ।
समस्याअनुसार बनेको शरीर
अक्टोपसको बाँकी शरीर पनि यही समाधानको ढाँचामा मिल्छ। यसको हड्डी हुँदैन, त्यसैले यो आफ्नो चुच्चो, शरीरको एकमात्र कडा भाग, भन्दा अलि फराकिलो प्वालबाट पनि छिर्न सक्छ। यसका करिब दुई तिहाइ स्नायु कोष पाखुरामा हुन्छन्, टाउकोमा होइन, त्यसैले हरेक पाखुराले आंशिक रूपमा आफैँ महसुस गर्न, स्वाद लिन र प्रतिक्रिया दिन सक्छ।
यसले अक्टोपसलाई खराब डिजाइन बनाएको होइन। यो अर्कै समस्याका लागि बनेको हो: चिसो पानी, पातलो अक्सिजन, र हड्डीबिना शिकार गर्न, लुक्न र सोच्नुपर्ने नरम शरीर। तीन मुटु र नीलो रगत कुनै जादु होइन। त्यो शरीरलाई चलाउने प्रणाली नै यही हो।