सुनौलो माछाको स्मृति तीन सेकेन्डको हुँदैन। तिनीहरूले महिनौँ सम्झन्छन्।
प्रयोगशाला परीक्षणमा सुनौलो माछाले खाने लिभर सिक्यो, त्यो चल्ने बेला सिक्यो, र गन्धका पाठ कम्तीमा तीन महिना राख्यो। प्रसिद्ध मिथकले कुरा उल्टो पारेको छ।
मुख्य बुँदाहरू
- सुनौलो माछाको तीन सेकेन्डको स्मृति एउटा मिथक हो, र त्यसलाई मार्ने प्रयोगहरू सरल छन्।
- सुनौलो माछाले दिनचर्या सिक्छ, महिनौँसम्म सम्झन्छ, र खाना दिनको कुन बेला आउँछ भन्ने पनि सिक्न सक्छ। कचौराको माछाले हरेक केही सेकेन्डमा आफ्नो संसार पहिलो पटक भेटिरहेको छैन। त्यसले ट्याङ्की चिन्छ, र…
- सन् १९९४ मा प्लाइमाउथ विश्वविद्यालयका अनुसन्धानकर्ताहरूले आठवटा सुनौलो माछालाई खाना दिने लिभर थिच्न सिकाए। त्यसपछि उनीहरूले नियम कडा बनाए। लिभरले हरेक दिन एक घण्टा मात्र खाना दिन्थ्यो।
सुनौलो माछाको तीन सेकेन्डको स्मृति एउटा मिथक हो, र त्यसलाई मार्ने प्रयोगहरू सरल छन्। सुनौलो माछाले दिनचर्या सिक्छ, महिनौँसम्म सम्झन्छ, र खाना दिनको कुन बेला आउँछ भन्ने पनि सिक्न सक्छ। कचौराको माछाले हरेक केही सेकेन्डमा आफ्नो संसार पहिलो पटक भेटिरहेको छैन। त्यसले ट्याङ्की चिन्छ, र सम्भवतः तपाईंलाई पनि चिन्छ।
लिभर प्रयोग
सन् १९९४ मा प्लाइमाउथ विश्वविद्यालयका अनुसन्धानकर्ताहरूले आठवटा सुनौलो माछालाई खाना दिने लिभर थिच्न सिकाए। त्यसपछि उनीहरूले नियम कडा बनाए। लिभरले हरेक दिन एक घण्टा मात्र खाना दिन्थ्यो।
माछाहरूले आफूलाई मिलाए। तिनीहरूले खाने बेलातिर धेरै बढी लिभर थिचे र बाँकी दिन त्यसलाई प्रायः छाडिदिए। यसका लागि एकैपटक दुई किसिमको स्मृति चाहिन्छ: लिभरले के गर्छ भन्ने सम्झनु, र त्यो कहिले काम गर्छ भन्ने सम्झनु। तीन सेकेन्डमा बिर्सने जनावरले दुवै गर्न सक्दैन।
खाना दिने यन्त्र छ दिन बन्द गरिँदा पनि माछाहरूले पुरानै खाने बेलातिर प्रयास केन्द्रित गरिरहे। दिनचर्या बसिसकेको थियो।
महिनौँ, सेकेन्ड होइन
अन्य अध्ययनले समयरेखा थप लम्ब्याउँछन्। गन्ध छुट्याउन सिकाइएका सुनौलो माछाले सिकेको भिन्नता कम्तीमा तीन महिना कायम राखे। आवाजलाई खानासँग जोड्न सिकाइएका माछा महिनौँपछि आवाज फेरि बजाउँदा खाने ठाउँमा फर्किए।
म्याक्वारी विश्वविद्यालयका माछा संज्ञान अनुसन्धानकर्ता कुलम ब्राउनले वर्षौँदेखि ठूलो कुरा भन्दै आएका छन्: सुनौलो माछा सन् १९५० र १९६० को दशकमा सिकाइ अनुसन्धानको मानक प्रयोगशाला जनावर बन्यो, ठ्याक्कै किनभने त्यसले राम्ररी सिक्छ र सम्झन्छ। त्यसपछिका अध्ययनले सुनौलो माछाले उज्यालोपन बदलिँदा पनि रङ छुट्याएको, भुलभुलैयाका बाटा सिकेको, र चिनेका र नचिनेका माछाबीचको फरक बुझेको देखाएका छन्।
मिथक किन बाँच्यो
मिथक सुविधाजनक छ। हरेक तीन सेकेन्डमा कचौरा बिर्सने माछा कहिल्यै दिक्क नहुने, निसास्सिने वा दुःखी हुन नसक्ने घरपालुवा जस्तो सुनिन्छ। त्यसले सानो खाली कचौरा बेच्न र दोषबिना राख्न सजिलो बनाउँछ।
मिथकलाई खुवाउने व्यवहार साँचो छ तर गलत पढिएको छ। सुनौलो माछाले कचौराको चक्कर फेरि फेरि लगाउँछ, हरेक फन्को नयाँ भएर होइन, सानो खाली कचौराले अरू गर्न केही दिँदैन भएर हो। सिक्ने नयाँ कुरा नहुँदा सम्झिएको दिनचर्या दोहोरिँदै देखिन्छ।
माछासँग साँच्चै के छ
सुनौलो माछाको स्मृति मानिसको स्मृति होइन। माछाले गत गर्मी सम्झन्छ भनेर कसैले दाबी गर्दैन। दाबी साँघुरो र पूर्ण रूपमा जाँचिएको छ: सुनौलो माछाले सम्बन्ध बनाउँछ, हप्ता र महिनौँ कायम राख्छ, खाना, ठाउँ र संकेतको अनुमान गर्न प्रयोग गर्छ, र पहिले भएको कुराका आधारमा आफ्नो व्यवहार बदल्छ।
त्यसैले अर्को पटक कसैले बिर्सने मानिसलाई सुनौलो माछाको स्मृति भएको भन्दा, विज्ञानले उल्टो देखाउँछ। सुनौलो माछाले लिभर, बेला र आवाज सम्झियो। तीन सेकेन्डमा बिर्सनुपर्ने त मिथक पो हो।