खराब आहारले आनुवंशिक कोलेस्ट्रोल जोखिम बढाउन सक्छ, चेन्नई अध्ययन

चेन्नईका १,०२० वयस्कमा गरिएको PLOS One अध्ययनले खराब आहार गुणस्तरले उच्च कोलेस्ट्रोलको आनुवंशिक प्रवृत्तिको प्रभाव बढाउन सक्ने पायो।

खराब गुणस्तरको आहारले एसियाली भारतीय वयस्कमा उच्च रक्त कोलेस्ट्रोलको आनुवंशिक जोखिमको प्रभाव बढाउन सक्ने चेन्नईका १,०२० पुरुष र महिलामा गरिएको अध्ययनले पाएको छ। अध्ययन अक्टोबर १४, २०२६ मा PLOS One मा प्रकाशित भयो। यो चेन्नई सहरी ग्रामीण महामारी अध्ययन, CURES 165 भनेर चिनिने, को भाग हो, र यसले आहार, जिन र सीरम कुल कोलेस्ट्रोललाई अलग अलग होइन, सँगै हेरेको थियो।

अनुसन्धानकर्ताले तीन प्रकारबाट आनुवंशिक जोखिम अंक बनाए। त्यसपछि उनीहरूले आहारको गुणस्तरले त्यो अंकसँग कसरी अन्तरक्रिया गरेर सीरम कुल कोलेस्ट्रोललाई आकार दिन्छ भनेर जाँच गरे। रगतमा कुल कोलेस्ट्रोल मुटु तथा रक्तनली रोगसँग जोडिएको संकेतक हो। मुख्य निष्कर्ष अन्तरक्रिया थियो: आहारको गुणस्तरले आनुवंशिक प्रवृत्ति कोलेस्ट्रोल स्तरमा कति मजबुत रूपमा देखिन्छ भन्ने बदलिदियो।

अनुसन्धानकर्ताले के जाँचे

यो काम दक्षिण भारतको चेन्नईमा रहेका एसियाली भारतीय वयस्कमा केन्द्रित थियो। नमुनामा १,०२० पुरुष र महिला थिए। प्रत्येक व्यक्तिको आहार गुणस्तर मूल्यांकन भयो र अध्ययनमा प्रयोग गरिएका तीन प्रकारमा आधारित आनुवंशिक जोखिम अंक बन्यो। टोलीले ती दुई कारकले सीरम कुल कोलेस्ट्रोलसँगको सम्बन्धमा सँगै कसरी काम गर्छन् भनेर अध्ययन गर्यो।

यो विधि महत्वपूर्ण छ किनकि अध्ययनमा जिन मात्रले पूरा कथा बताउँदैन। कुनै व्यक्तिमा आनुवंशिक जोखिम बढी हुन सक्छ, तर अध्ययनले आहारको गुणस्तरले त्यो जोखिमलाई कोलेस्ट्रोलसँगको सम्बन्धमा बलियो बनाउँछ कि कमजोर भनेर सोध्यो। उत्तरले खराब आहारलाई आनुवंशिक प्रभाव बढाउन सक्ने कारकका रूपमा देखायो।

निष्कर्ष किन महत्वपूर्ण छ

उच्च कोलेस्ट्रोल मुटु तथा रक्तनली रोगसँग जोडिएको छ, र अध्ययनको कभरेजले यो विषयलाई मधुमेह, स्ट्रोक र हृदयघातसहित फराकिलो जोखिमसँग जोड्छ। पाठकका लागि व्यावहारिक कुरा सीधा छ। जिन बदल्न सकिँदैन। आहार बदल्न सकिन्छ। खराब आहारले आनुवंशिक प्रवृत्तिको प्रभाव बढाउँछ भने आहार सुधार्नु रोकथामको कदम बन्छ, जसमा मानिस र स्वास्थ्य कार्यक्रमले काम गर्न सक्छन्।

अध्ययनले आफ्ना निष्कर्षको कभरेजमा हरेक पाठकका लागि अन्तरक्रियालाई संक्षेप गर्ने एउटै सरल प्रभाव आकार दिएन। यसको सन्देश फराकिलो र बढी सावधान छ: वंशानुगत जोखिम र दैनिक खानाका छनोटलाई अलग समस्याका रूपमा हेर्नु हुँदैन। तिनीहरू सँगै काम गर्छन्, र रोकथामको कामले त्यही संयुक्त प्रभावलाई सम्बोधन गर्नुपर्छ।

चाँडै जोखिम भोग्ने जनसंख्या

अध्ययनको पृष्ठभूमि महत्वपूर्ण छ। एसियाली भारतीय जनसंख्या धेरै अन्य समूहको तुलनामा कम शरीर तौलमा र कम उमेरमा कार्डियोमेटाबोलिक विकार विकास गर्ने गर्छन्। यो ढाँचाको अर्थ जोखिम ती मानिसमा पनि देखिन सक्छ जो मुटु र मेटाबोलिक रोगबारे चिन्तित हुनुपर्ने सामान्य तस्बिरमा पर्दैनन्।

दक्षिण भारतमा पछिल्ला दशकमा टाइप २ मधुमेह र कार्डियोमेटाबोलिक रोगको बोझ पनि तीव्र रूपमा बढेको छ। चेन्नई त्यही क्षेत्रमा छ, र CURES को काम त्यहीं आधारित छ। बोझ बढिरहेकाले अनुसन्धानकर्तासँग मानिसले दैनिक जीवनमा बदल्न सक्ने कारक खोज्ने बलियो कारण छ। आहार ती कारकमध्ये एक हो, त्यसैले अध्ययनले यसलाई रोकथाम सोचको केन्द्रमा राख्छ।

अब के हुन्छ

निष्कर्षले सुझाएको अर्को कदम जिन र आहार दुवैलाई गम्भीर रूपमा लिने रोकथाम हो। अनुसन्धानकर्ताले भारत र डायस्पोरा समुदायका लागि रोकथाम रणनीतितर्फ संकेत गर्छन्, जहाँ उही जनसंख्या पृष्ठभूमि र चाँडै कदम चाल्ने उही आवश्यकता लागू हुन्छ। अध्ययनले आहार गुणस्तरमा ध्यान दिन समर्थन गर्छ, जुन साधन मानिसले आनुवंशिक जोखिम हुँदा पनि प्रयोग गर्न सक्छन्।

व्यक्तिका लागि अध्ययनले चिकित्सा सल्लाह वा कोलेस्ट्रोल परीक्षणको ठाउँ लिँदैन। यसले खानाको गुणस्तरलाई गम्भीर रूपमा लिने अर्को कारण थप्छ, विशेषगरी ती वयस्कका लागि जसलाई आफ्नो परिवारमा उच्च कोलेस्ट्रोल, मधुमेह, स्ट्रोक वा मुटु रोग भएको थाहा छ। पत्रिकाको लेखमा DOI 10.1371/journal.pone.0357182 छ, पूरा अध्ययन अभिलेख हेर्न चाहने पाठकका लागि।